شهید دکتر مصطفی چمران

ای صا حب الزمان!استعمارگران شرق و غرب،دنیا را به خاک و خون کشیده اند و چشمان نگران محرومان و مستضعفان عالم به تو دوخته شده است.همه انتظار دارند که تو از پشت دیوار کعبه،فریاد «انا القائم المنتقم » را سر دهی و با شمشیر ذوالفقارت پایه های ابر قدرت ها را قطع کنی، طاغوت ها را از تخت قدرت به زیر بکشی،کفار ومنافقین را از دم تیغ بگذرانی و دنیا را از عدل و داد پر کنی.

فرازی از زیارت عاشورا

بِسمِ اللّهِ الرَّحمَنِ الرَّحیمِ

السَلامُ عَلَیکَ یا اَبا عَبدِاللّهِ

وَ عَلی الارَواحِ الَّتی حَلَّت بِفِنائِکَ

عَلَیکَ مِنی سَلامُ اللّهِ اَبَداً مّا بَقیتُ وَ

بَقِیَ اللَّیلُ وَ النَّهارُ وَ لا جَعَله اللّهُ

اخِرَ العَهدِ مِنّی الزِیارَتکم

بهترین واژه ای که خداوند باری تعالی دوست می دارد در هنگام دعا او را با این نام صدا بزنیم «یا رب» است که به معنای مربی تربیت بشریت و انسان است.

هوای نخلستان بوی علی دارد

زلالی چشمه ها خوی علی دارد

شبانگه آسمان هوی علی دارد

علی،علی،مولا، ای خسته تنها

غمخوار محرومان ای شیر میدان ها

ز چاه تنهایی آه علی آید

به ظلمت کوچه ها ماه علی آید

به بزم بینوایان شاه علی آید

از آسمان وفا نور علی آید

به قلب عشق و صفا شور علی آید

به جنگ دیو و بدان هور علی آید

کسيکه انديشه اش کم باشد سختيش فراوان است.

 حضرت محمد (ص)

استاد حسين بهزاد شمايل حضرت محمد(ص) را با سبكي خاص به تصوير كشيده است.

شمايل حضرت محمد (ص)، در موزه حسين بهزاد در مجموعه تاريخي - فرهنگي سعدآباد نگهداري مي شود كه توسط استاد حسين بهزاد هنرمند و نگارگر معاصر بر كاغذي دست ساز، باقي مانده از دوران صفوي نقش بسته است.

به گزارش «ميراث خبر»، شمايل حضرت محمد (ص) در اين تابلو در مركز صفحه و در ميان دايره اي به قطر 5/8 سانتي متركشيده شده است.

خانم طاهره شير بچه مسئول موزه بهزاد در اين باره مي گويد:«مطالعاتي كه روي اين تابلو انجام شده است، نشان مي دهد كه كاغذ آن دست ساز است، به عهد صفويان تعلق دارد و توسط استاد «سيد ابوالقاسم مذهب باشي»، تذهيب كار صفوي، آراسته شده است. احتمال مي رود خوشنويسي آن هم در دوران بعد اما پيش از شمايل نگاري استاد بهزاد بر آن انجام گرفته باشد.استاد مذهب كار براي آراستن اين كاغذ از سبك بخارا استفاده كرده است.»

شمايل حضرت محمد(ص)، در اين تابلو با كتيبه هاي خطي، رنگي نويسي و حاشيه هاي تزييني گرهي، مرصعي، ريسه اي، الوان، مطلا، مذهب و كمند اندازي آراسته شده است.

شيربچه در خصوص ويژگي هاي هنري اين اثر گفت:«شمايل حضرت محمد (ص) پس از ابداع سبك خاص استاد بهزاد به تصوير در آمده است. بنابراين از حالت چهره هاي تيپيك فاصله گرفته و به صورت يك چهره خاص در آمده است كه با هيچ تصوير ديگري مشابهت ندارد. در سبك هاي ديگر نگارگري اغلب چهره ها به هم شبيه است. لذا اصطلاح چهره هاي تيپيك را براي آنها برگزيده اند اما استاد بهزاد در آثار خود از اين حالت دوري كرد و ريزه كاري هاي مينياتور را با نقاشي تصاوير حقيقي و متفاوت انسان ها آميخت.»

استاد حسين بهزاد در سال 1273 هجري شمسي در تهران و در خانواده اي اهل هنر متولد شد. پدرش كه نقاش و قلمدان ساز بود با آگاهي از علاقه فرزندش به هنر، در سن 6 سالگي او را به دست «ملا علي قلمدان ساز»، از بهترين نقاشان و قلمدان سازان زمان خود سپرد. مدت كوتاهي از آموزش او نزد ملاعلي قلمدان ساز نگذشته بود كه استاد درگذشت و «حسين پيكر نگار»، از شاگردان استاد پيشين، آموزش بهزاد را بر عهده گرفت.

بهزاد تا 18 سالگي نزد پيكر نگار به فراگيري نقاشي مشغول بود، پس از آن حجره اي در نزديكي بازار تهران اجاره كرد و به طور مستقل به انجام فعاليت هاي هنري پرداخت. پس از مدتي توسط يكي از عتيقه فروشان تهران رهسپار پاريس شد و در موزه هاي آن شهر به مطالعه و بررسي آثار هنرمندان بزرگ پرداخت. پس از 13 ماه به تهران آمد و به فعاليت قبلي خود، يعني نقاشي ادامه داد. استاد حسين بهزاد در سال 1347 شمسي در سن 74 سالگي از دنيا رفت و در ابن بابويه تهران به خاك سپرده شد.

منبع:               http://www.tebyan.net/Teb.aspx?nId=7037

انا سخرنا الجبال معه يسبحن بالعشي

ما کوهها را با او مسخر کرديم تا خدا را شب وروز تسبيح و ستايش کنند

سوره مبارکه ص آيه 18

در جوار مسجد مقدس جمکران کوهی واقع شده به نام کوه دوبرادران"

در این کوه علاوه بر اینکه زیبایی خاصی به اطراف این مسجد مقدس داده نکته ای خارق العاده

 به چشم می خورد که تا چند سال پیش توجه کسی رابه خود جلب نکرده بود..

در شبی از شبهای اعیاد نیمه شعبان یکی از عکاسان جوان شهرمان به نام آقای سلیمانی

عکسی را از این کوه تهیه میکند.

بعد از ظهور عکس متوجه نکته ای در این عکس میشود وآن اینکه در تصویراین کوه هنگامی

که تصویر را نود درجه چرخش بدهیم تصویر نیمرخ یک انسان دیده میشود که رو به آسمان در

حال ذکر گفتن میباشد.انسان بی اختیار به یاد آیه شریفه:

((انا سخرنا الجبال معه يسبحن بالعشي))

می افتد.

نکته دیگر اینکه تصویر فوق به رویت تعدای از علما من جمله حضرت آیت العظمی بهجت

وایشان این نکته را از نشانه های قدرت  خداوند خواندند.

 منبع:    http://www.jamkaran.net/jam/dobaradaran.htm

جون من،عشق من، احساس من همه یک آوا گویند

السلام علیک یا ابا صالح المهدی ادرکنی