بسم الله الرحمن الرحيم
همان گونه که می دانيم خداوند متعال درقرآن کريم ، دوستان خود را اين گونه معرفی می کند :
الذين امنوا وکانوا يتّقون
و کليد ورود به صراط مستقيم را - که تنها صراط بندگی و هدايت انسان هاست - تقوا می داند و می فرمايد :
إنّما يتقبل الله من المتقين
( من فقط از انسان های با تقوا قبول می کنم ) .
در معارف دينی ، تقوا اولين پله ی عرفان عملی اسلامی و موجب تعديل زندگی انسان است ؛ لذا « گام اول » در حد بضاعت نويسنده ، اهميت تقوا را از منظر قرآن ، عترت ، علما و مراجع بزرگوار تقليد بررسی نموده و تعريف جامع و کاربردی از آن را به همراه مصاديق علمی و عملی تقوا به خوانندگان محترم ارائه می نمايد .در انتها نیز این را به محضر شما عزیزان عرض کنم که مطالب ذیل برگرفته از وبلاگ ها و سایتهای دیگر است،لذا صحت و یا عدم صحت این نوشته ها  از گردن بنده حقیر ساقط است.
والسلام علی عباد الله الصالحين

پيامبر اعظم صلی الله عليه وآله وسلم فرمودند:

يک خصلت است که هرکس پايبند به آن باشد ، دنيا وآخرت به فرمانش درآيند

و به بهشت دست يابد . از حضرت سؤال شد : آن چيست يا رسول الله ؟

فرمودند : تقوا

يادآوری : اولين مرتبه ی تقوا که بر تمام انسان ها واجب شرعی و عقلی است

عبارت است از : انجام واجبات وترک محرمات الهی

بحار الأنوار ، ج70 ص 285 ح 7

در  جـنـگ ذی أمَرّ ، رسول خدا صلی الله عليه وآله وسلم به تنهايي در مکانی

استراحت می کرد ، ناگاه يكي از دشـمـنان به نام دُعثور بن حارث  با شمشیر،

بالاي سر آن حضرت ايستاد و به پيامبر خطاب كرد : اينك چه كسي قدرت دارد

مـانـع كـشـتـه شـدن تو به دست من شود و تو را از دست من نجات دهد؟

حضرت پاسخ داد : خدا . ناگهان نيرويي معنوی آن مرد را به خود لرزاند و شمشیر

از دستش افتاد  ؛  رسـول خـدا بـه سـرعـت شـمـشـيـرش را بـرداشـت و فرمود:

اکنون ، چه كسي تو را از دست من نجات مي دهد؟ آن مرد (با التماس) گفت:

هيچ کس . سـپس شهادتين بر زبان راندو مسلمان شد ؛ حضرت شمشيرش را به

وی برگرداند ( و او را رها کرد ) . او نزد قوم خود بازگشت و آنان را به دين اسلام

دعوت نمود.

روشنى عالم از نور حضرت زهرا سلام الله علیها

ابن‏مسعود نقل مى‏كند كه، ديدم على بن ابى‏طالب عليه‏السلام را كه مشغول نماز است و در ركوع و سجودش مى‏گويد: «اللهم بحق محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم عبدك، اغفر للخاطئين من شيعتى»
پروردگارا، به حق بنده‏ى مقربت محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم خطاكاران از شيعيان مرا ببخش.
از نزد او خارج شدم و به محضر رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم شرفياب شدم. ايشان را در حال نماز يافتم. ديدم كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم در نماز خود مى‏گويد:
«اللهم بحق على عليه‏السلام عبدك اغفر للخاطئين من امتى»
خداوندا، خطاكاران از امت مرا، بحق على عليه‏السلام بنده‏ى مقربت ببخش.
از آنچه ديده بودم، در من وحشت و ترديد بزرگى ايجاد شد. وقتى نماز رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم به پايان رسيد، خطاب به من فرمودند:
اى پسر مسعود، آيا كافر شدى بعد از آنكه ايمان آورده بودى؟
عرض كردم، ابداً چنين نيست يا رسول‏اللَّه، بلكه ديدم على عليه‏السلام را كه خداوند را به حق شما طلب مى‏كرد و شما را ديدم كه خدا را به حق على عليه‏السلام مى‏خوانديد. پس ترديد كردم كه كداميك از شما نزد خداى عزوجل برتريد.
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمودند: اى پسر مسعود، بنشين.
پس من در مقابل، رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم نشستم.
آن حضرت فرمودند: «ان اللَّه خلقنى و علياً من نور قدرته قبل ان يخلق الخلق بالفى عام اذ لا تسبيح و لاتقديس.» خداوند من و على عليه‏السلام را از نور عظمت و بزرگى خود خلق كرد: هزار سال قبل از آنكه ساير خلائق را بيافريند. زمانى كه هيچ تسبيح و تقديسى وجود نداشت.
«ففتق نورى، فخلق منه السموات و الارضين و انا و اللَّه اجل من السماوات و الارضين.» پس نور مرا شكافت و از نور من آسمانها و زمين را آفريد به خداى تبارك و تعالى قسم كه من از آسمانها و زمين برترم.
«وفتق نور على بن ابى‏طالب عليه‏السلام فخلق منه العرش و الكرسى و على بن ابى‏طالب عليه‏السلام و اللَّه افضل من العرش و الكرسى» و چون نور على عليه‏السلام را منتشر ساخت عرش و كرسى از نور او خلق گرديد؛ به پروردگار قسم كه على عليه‏السلام از عرش و كرسى افضل است.
«و فتق نور الحسن عليه‏السلام فخلق منه اللوح و القلم و الحسن عليه‏السلام و اللَّه افضل من اللوح و القلم». سپس نور حسن عليه‏السلام را باز كرد و لوح و قلم از نور حسن عليه‏السلام به وجود آمد و به خدا قسم كه حسن عليه‏السلام از لوح و قلم نيز برتر است.
«وفتق نور الحسين عليه‏السلام فخلق منه الجنان و الحور العين و الحسين عليه‏السلام و اللَّه افضل من الحور العين.» و چون هستى را از نور حسين عليه‏السلام معطر كرد، بهشت و حوريان زيباروى از نور او پديدار گشتند؛ واللَّه حسين از حورالعين برتر است.
«ثم اظلمت المشارق و المغارب فشكت الملائكه الى اللَّه تعالى ان يكشف عنهم تلك الظلمه فتكلم اللَّه جل جلاله كلمه فخلق منها روحا ثم تكلم بكلمه فخلق من تلك الكلمه نورا فاضاف النور الى تلك الروح و اقامها مقام العرش فزهرت المشارق و المغارب فهى فاطمه الزهراء عليهاالسلام و لذلك سميت الزهراء لان نورها زهرت به السماوات.» سپس همه‏ى هستى از شرق تا به غرب تاريك ماند. ملائكه بر پروردگار از آن همه تاريكى و ظلمت شكايت كردند و خواستند كه پروردگار تاريكى را از ايشان برطرف كند. پروردگار در اجابت خواسته‏ى آنان كلمه‏اى فرمود، از آن كلمه روحى خلق گرديد، سپس كلمه‏اى ديگر فرمود و از آن كلمه نورى خلق شد پس آن نور را به آن روح اضافه كرد و آن را در بلندترين مكان عرش قرار داد. همه‏ى عالم از شرق تا به غرب نورانى شد. آن روح آميخته به نور خلق شده از لطف پروردگار كسى نيست، جز فاطمه زهرا عليهاالسلام و به همين دليل او را زهرا عليهاالسلام ناميدند زيرا نورش آسمانها را روشن ساخت. در ادامه‏ى اين روايت زيبا پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم مى‏فرمايند:
«يابن مسعود اذا كان يوم القيامه يقول اللَّه جل جلاله لى و لعلى ادخلا الجنه من شئتما و ادخلا النار من شئتما و ذلك قوله تعالى (القيا فى جهنم كل كفار عنيد) فالكافر من جحد نبوتى و العنيد من جحد بولايه على بن ابى‏طالب عليه‏السلام و عترته و الجنه لشيعته و لمحبيه.» اى پسر مسعود، چون روز قيامت فرارسد، پروردگار به من و على عليه‏السلام مى‏فرمايد: هركس را كه مى‏خواهيد به بهشت داخل كنيد و به جهنم بفرستيد هركس را كه مى‏خواهيد. و اين قول پروردگار در قرآن مجيد است كه (القيا فى جهنم كل كفار عنيد) (1)
هر كافر متكبر لجوج را به جهنم افكنيد پس كافر كسى است كه از نبوت من سرپيچى كند و عنيد كسى است كه از ولايت على بن ابى‏طالب عليه‏السلام و عترتش و محبت كردن به شيعيان و دوستانش سر باززند. (2)
و در روايت ديگرى است كه:
خداوند نور پنج تن را از نور عظمتش آفريد، و آسمان و زمين را از نور پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و عرش و كرسى را از نور على عليه‏السلام و لوح و قلم را از نور حسن عليه‏السلام و حورالعين را از نور حسين عليه‏السلام آفريد. مشرق و مغرب عالم در ظلمت و تاريكى بود. فرشتگان از اين ظلمت به خدا شكايت كردند و خدا را به اين انوار قسم دادند كه ظلمت را بردارد.
اين بود كه خداوند روح و نور فاطمه عليهاالسلام را آفريد، و مشرق و مغرب آفرينش روشن شد.

1- سوره‏ى مباركه‏ى ق، آيه‏ى 24.
2- بحارالانوار، ج 40، ص 43.

زنی به حضور امام صادق عليه السلام آمد و عرض کرد:

من زنی  «مبتله» هستم . امام فرمودند : منظورت از «تبتل» چيست؟

او گفت : يعنی ازدواج نمی کنم و از آن دوری می نمايم . امام فرمودند : چرا؟

 او عرض کرد : با اين کار می خواهم به مقام عالی معنوی برسم.

امام صادق عليه السلام فرمودند:

از اين عقيده دست بردار ، هرگز ترک ازدواج موجب وصول به مقامات عالی

 معنوی نيست ، اگر انسان با ترک ازدواج به چنين مقامی می رسيد،

حضرت فاطمه سلام الله عليها سزاوارتر بود که ترک ازدواج کند،

چرا که هيچ کس در وصول به کمالات معنوی ، از فاطمه سلام الله علیها

پيشه نگرفته است.

ناپلئون بناپارت ، پس از مطالعه ی دقيق قرآن کريم ، ناگزير شد بگويد:

اميدوارم آن زمان دور نباشد که بتوانم همه ی دانشمندان و تحصيل کردگان کشورها را

با يکديگر متحد کنم و نظا م يکنواختی را فقط بر اساس اصول قرآن مجيد که اصالت و

حقيقت دارد و می تواند مردم را به سعادت رهبری کند ؛ برقرار نمايم.

اسلام و غرب ، پرفسور خورشيد احمد ، ترجمه ی سيد غلام رضا سعيدی

نرسيسيان مسيحی « سياستمدار انگليسی » :

اگر اين خطيب بزرگ ، علی بن أبی طالب عليه السلام  درعصر ما ، هم اکنون در

مسجد کوفه بر منبر پا می نهاد ، مشاهده می کرديد که مسجد کوفه با آن پهناوری اش،

از سران و بزرگان اروپاموج می زد ، که همه می آمدند تا از دريای سرشار دانش او ، روح

خود را سيراب سازند.

زندگی امام علی عليه السلام ، صدای عدالت انسانی ، ص68 و 69 به نقل از « ما هو نهج البلاغه » ،ص3